Puffelen

Landingsmonument Vlissingen

Dit sujet is in onze familie bekend als Piet van Puffelen.
Mijn vader zaliger is ermee begonnen. Die man zat vol grapjes, die soms iets te vaak de plaats innamen van ordentelijke uitleg. Als hij op zondagmiddag het kerkorgel niet tot juichen behoefde te brengen, gaven we ons over aan de langste wandeling die binnen de grenzen van onze woonplaats uitvoerbaar was en die de titel Over De Sluizen droeg. Onze jongensbeentjes met kniekousjes droegen ons toen van de nieuwbouw bij A. Cuijplaan naar Keersluis, Sluizen, via de dijk van Teiland – waarbij Van Puffelen voor-, dan wel achterlangs werd gepasseerd – Oranjekwartier, drie boulevards op en af, President Rooseveltlaan integraal door en terug te A. Cuijplaan. We schrijven tweede helft jaren vijftig van de twintigste eeuw, Hilversum 3 bestond nog niet.

Als jongeling heeft mijn vader veel weet gehad van de oorlog in de zwaar gebombardeerde Scheldestad. En eigenlijk is het jammer, dat we zijn verhalen niet beter hebben vastgelegd dan in de gatenkaas die de geriater geheugen noemt. We zouden ze duizendmalen herhalen en onze kinderen laten horen. Ook konden ze ons misschien naar de sleutel brengen van de lichtvoetigheid waarmee hij problematiek placht te bejegenen. Met zijn Dat is Piet van Puffelen was hij immers van het Landingsverhaal af, waardoor ruimte ontstond om verder fantaseren over de uitdagingen van Wederopbouw. Aan zijn zonen kon hij veilig overlaten het Puffelverhaal verder te dragen.