Loftrompetten

Els Kuijper, links en Henk de Haas, rechts, fractievoorzitter PvdA

Lokale democratie springlevend in Scheldestad

Niet lullen, maar doen!
Zo doen we dat in Scheldestad, wilde afgevaardigde Mark Weug (LPV) maar zeggen over hoe bij de vorming van een nieuw college van wethouders te werk is gegaan. Ook de andere deelnemende of gedogende groeperingen kwamen loftrompetten tekort voor formateur Els Kuijper uit Rotterdam. In enkele weken is zij erin geslaagd vertrouwen te winnen en binnenskamers een constructieve sfeer op te roepen. Het is weliswaar niet gelukt een breed gesteund dagelijks bestuur in elkaar te draaien, maar zakelijk gesproken lijkt er draagvlak: de helft + 0,5, helemaal niet gek, gezien het opkomstpercentage bij de verkiezingen. Het heeft er niet de schijn van, dat de van buiten aangetrokken bestuurders elkaar tot de volgende verkiezingen in de haren zullen vliegen. De komende twee jaren kunnen worden benut voor hergroepering. En ook met interim-burgemeester Wim Dijkstra krijgt niemand ruzie – ik heb al drie keer een hand van hem gekregen ofschoon ik de deur vrijwel niet uitkom.

 Toch heb ik alle gelegenheid gehad van nabij te volgen wat de afgelopen periode aan nieuws te halen was en hoe de Zeeuwse media daarmee omgingen. In dit verband wil ik de nieuwsconsumenttrompet 2007 omhoog steken voor de drie verslaggevers van de PZC: Miriam van den Broek, Wendy van den Hurk en Maurits Sep. Zij kwamen met informatie als het kon, vaak iets daarvoor en niet iedereen welgevallig.  Ze werkten voorbeeldig samen bij de bepaling van wat als nieuws of achtergrond moest worden gebracht en ze bewaakten de continuiteit. Ook dachten ze na over wat de burgers moesten weten en droegen ze bij aan het sfeertje, waarin Heintje Davidsneigingen van ooit afgebrande bestuurders geen kans kregen. Tabloid als geheel eiste ook een rol in het functioneren van de plaatselijke democratie via het organiseren van een debatavond waar al aan het licht kwam, dat de crisis allesbehalve uitzichtloos was.

Rotterdamse Els had slechts twee klachten over haar eindresultaat:
1. Geen vrouwen in het college.
2. Het werkplan stond in de krant, de ochtend voor de presentatie.

Aan het eerste heeft niemand iets kunnen doen en daarom merkte de formateur op, dat je maar moet denken, dat het evenwicht hersteld is, aangezien de regeerperiode met louter vrouwen begon. En wat betreft het andere: voor journalisten is nauwelijks groter compliment voorstelbaar dan een bestuurder die zich beklaagt over voortijdig via de krant uitlekken van stukken. Dat zei niemand, dus daarom doe ik het maar. Wie leest dit nou.