Hovaardij

Eerste Thijs Kramerlezing

Bloemetje voor dinleiders voor foto Jaap Wolterbeek

In volle koorkerk bij 1-ste Thijs Kramerlezing viel hovaardij.
Alle inleiders wisten er een gereformeerd grapje over. Bestuurlijk gedrag, kerk en oog voor milieu. Knap waren ze ook en allemaal konden ze uitleggen, dat wij in Zeeland bevoorrecht zijn. We lopen weliswaar behoorlijk achter, maar dat heeft voordeel: we bevinden ons – samen trouwens met alle andere delti dezer wereld: New Orleans, Cairo, Bangla Desh – in de frontlinie van de strijd tegen twassende water met volop zicht op groenblauwe uitdagingen. Verstandig omgaan met water en land, zuinig zijn met energie, relatieve oase uitbuiten en bij elk natuurgebied een café, zo mogelijk een voortreffelijk restaurant met ***.

Velen putten zich uit Thijs’ geest levend te houden door met verwijzingen naar historie, filosofie, duurzaamheid en dagelijkse realiteit honderd jaar achteruit en honderd vooruit te kijken. Bij deze verdienstelijke pogingen tot pragmatisme bekroop me ontroostbaarheid over de afwezigheid van de bijna twee jaar geleden (alweer) in China tragisch verongelukte visionaire provinciebestuurder met wie ik samen met Koen nog eens heerlijk doorgezakt ben in The Flying Dutchman, toen geluk eigenlijk nog vrij gewoon was.
Er komen nog meer van deze lezingen, maar dit was reeds mijn laatste.

1 Reactie

  1. veronica frenks

    Nou Flip, ik vond het toch wel bijzonder dat de laatste spreker eea aandurfde, bijvoorbeeld Nietzsche tevoorschijn halen om over Zeeland te denken. En al ons hedonistisch gedoe over het fraaie Zeeland te verbinden met een morele agenda, hetgeen al sinds halverwege de jaren tachtig taboe is. Dank zij de laatste spreker, al was hij wat moeilijker verstaanbaar dan de anderen, vond ik toch de gehoopte inspiratie.

Geen reacties toegestaan.