Kettingkoos

Links Ruben Oreel, Lantvanbelogteconsument

Met vage smoes naar Scoopkamer gelokt, maar helaas. 
Koos Scherphuis (rechts) ging voor. Als directielid van Avanttabloid kwam hij in 1993 praten over stichting ener Reclamevof met enerzijds regionale omroep en anderzijds: PZC, Stem, Zierikzeesche Nieuws- en Eendrachtbode. Nieuwe Mediawet schreef dat voor, dus Drassig Gewest kon niet achterblijven, vond Koos. Het idee was, dat publieke regionale omroep zich evenals landelijke op reclamemarkt zou bewegen om extra centjes te genereren voor meer en betere programma’s. Dat zou ten koste kunnen gaan van advertentie inkomsten der traditionele media, die elkaar altijd naar het leven stonden, maar die ras bondgenoten werden in de actie fuck de omroep. Eerste ontmoeting over onderhavig thema tussen Koos en mij was meteen de laatste. Het lag aan mij, ik zag niet voor me, hoe kranten zich zouden inspannen omroep aan aanvullende middelen te helpen. Ik had meteen gelijk, maar kreeg het pas later. Nadat zowel aan krant- als omroepzijde meer diplomatieke geestelijkheid bij conceptie werden betrokken kwam de vennootschap alsnog tot stand en bleken veel inkomsten ook als kosten te kunnen worden aangemerkt, zodat omroep er per saldo wat meer mee opschoot dan kranten. In hele land bleek die wettelijke constructie niet te werken en tot slot werd in Den Haag besloten, dat omroepen reclame activiteiten geheel zelfstandig mochten ontplooien. Nadat vervolgens Avanttabloid in handen kwam van Apeldoorner dagbladuitgever kreeg Koos handen vrij en werd voorzitter Programmaraad der regionale omroep. Eindelijk meepraten over inhoud. We werkten uiterst plezierig samen.  Vanochtend werd hij ridder, dat kon ook mij behagen. Die andere Koos – met ketting – had zeker een kwartier nodig voor opsomming van Scherphuis’ andere verdiensten voor samenleving. Eerst Mburgse, dan Zeeuwse. Wat mij betreft juiste volgorde, pochte Kettingkoos. Was blij, dat ik weer richting jaagpad mocht.