Mose

Mose Allison hoor je niet vaak op radio.
Maar bijvoorbeeld wel in avondclub van Pizza Express te Dean Street, Soho, Londen. Men melde zich rond etenstijd bij keldertrap, stemme in met extra muziekbelasting a 20 pond pp, neme bezit van tafel en stoel tegen podium & verorbere pizzagestuurd menu. Na tijsje posteert Mose’s trio zich in schijnwerpers om gedurende twee sets van klein uur te bewijzen dat Van Morrison, Ray Davies en Pete Townshend volkomen in hun recht staan qua adoratie van deze maverick. 
Wij zaten naast grijsaard, niet zijnde Dick Heckstall-Smith (1934-2004), die met echtgenote uit Sydney was gereisd en beweerde, dat hij als saxofonist deel had uitgemaakt van Graham Bond Organisation met Jack Bruce (basgitaar), Ginger Baker (drums) en dat hij, na een onvergetelijk concert te Australie, Mose zeker al 22 jaar niet had gezien. Om ons te tonen, dat ook podiumkunstenaar nog wel zou weten hoe virulent ons-kent-ons traditie uit jaren zestig te Britse hoofdstad nog is, riep hij herhaaldelijk om Parchman Farm. Mose gaf daaraan evenwel geen gevolg. Dacht vermoedelijk: ben ik een verzoekplatenprogramma?