Dichtpil

(Van onze speciale verslaggever)
 
AMSTERDAM – Burgemeester Job Cohen van Amsterdam heeft het eerste exemplaar in ontvangst genomen van Vinkenoog Verzameld, het eerste overzichtswerk gewijd aan de dichtkunst van Simon Vinkenoog. Dat gebeurde te hoofdstedelijk etablissement Hotel De Goudfazant, waar veel vrienden van het minder voor de hand liggende woord eer bewezen aan de 80-jarige dichter die minstens zes decennia vooraan heeft gestaan bij vrijwel alle maatschappelijke en culturele veranderingen. De dikke pil – 1228 pagina’s – is verzonnen & samengesteld door Joep Bremmers uit Scheldestad. Nijgh en Van Ditmar is de uitgever.

Voor de overhandiging verzorgden drie van Neerlands grootste dichters een optreden: Gerrit Kouwenaar, Hans Verhagen en Remco Campert. De generatiegenoten hadden een gedicht van Vinkenoog uitgezocht om  voor te lezen en dat aan te vullen met eigen werk, aldus getuigend van verwantschap, affectie & vriendschap. Burgemeester Cohen citeerde in zijn toespraakje Willem Kloos, in het diepst zijner gedachten God der Tachtigers, de denominatie waartoe ook Vinkenoog sinds afgelopen zomer is gaan behoren. Volgens Cohen kon deze status niet anders zijn bereikt dan door heel gezond te leven, een opmerking die onder het gehoor een licht geruis wakker maakte. Als dankbetoon voor “de unieke manier waarop hij zijn liefde voor Amsterdam weet over te brengen” bevestigde Cohen tevens op Vinkenoog’s revers de Gouden Speld van de Stad Amsterdam, hetgeen pensioengerechtigde dichter zodanig aanraakte, dat het onmogelijke zich openbaarde: woorden schoten hem tekort. Ter vervanging riep hij over Dankbaarheid, Mensen en Allemaal en wisselde hij omhelzingen op de eerste rij af met halve aanzetten tot rondedans. Zodra iedereen weer mocht spreken, vormde zich een rij belangstellenden die de dichtpil in eigendom verwierf en – met in memoriam de kredietcrisis – in waarde verhoogde door dichter & bezorger te laten signeren.
De thuisblijvers? Zij hadden ook mooi weer, maar ongelijk.

1 Reactie

  1. sjef

    Die jaren: waar ik was, was geen leven, dat leek leegte, de dood, de volkomen uitzichtloosheid, daar sliep de poëzie nog…..

    Er heeft zich iets voorgedaan met die stem, ik denk dat ik volume heb kunnen minderen, ik hoef minder te zeggen in gezelschap (ik leer rustig luisteren), maar nauwelijks wordt dit boek onderwerp of mijn ogen glimmen en ik vertel de verhalen-van-de-schrijver.

    Vinkenoog 1965

Geen reacties toegestaan.