Greta8

zuid001_a

Greta: Het minst leuke van alles vond ik de trein. Ik heb dus ongeveer elf jaar in de trein gereden. Heen en weer naar de rechtbank. Ik had een OV-jaarkaart. Woonde met Dirk in Schiedam in een mooi architectonisch huis. Daar wilden we allebei graag wonen. Helaas kwam er de laatste jaren alleen maar een boemeltje in Schiedam. Ik moest zowel heen als terug twee keer overstappen. Een paar keer per week zag ik de trein voor mijn neus wegrijden. Dan moest ik weer een half uur wachten. En de trein was altijd te vol. Fris en onfris stonden tegen elkaar aan gedrukt. De NS had zo’n houding van: U heeft een vervoersbewijs. Geen zitplaats. Daardoor bouwt zich een zekere stress op. Maar dat is natuurlijk geen excuus.

De conducteur. Het gebeurde in juni 1996. Ik had zitting gehad. En kwam op station (Amsterdam) Zuid om de trein naar huis te nemen. Ik zat net een tijdje in de civiele sector. Nee, niet meer in de strafsector. Ik weet nog heel goed dat ik de volgende ochtend een comparitie had. Wat deed zich voor. Ik kwam het hoekje om en daar stonden zeven mensen voor de roltrap. Voor een ingangscontrole. Ik werd tegengehouden. Had mijn kaart in mijn koffertje. Ik zei: Ik heb een OV-jaarkaart. Ik zei: Loopt u maar met mij mee de roltrap op, want als we hier blijven staan, mis ik de trein. En wat zegt die man: Mevrouwtje, als u die trein nu niet haalt, geeft u mij maar een klap voor mijn kop. Toen moest ik dus mijn koffertje open maken. Kaart laten zien. Nou ja, ik kom boven op het perron en daar gaat mijn trein. Ik ben dus weer afgedaald en heb die man een klap voor zijn kop verkocht. Met mijn hand. Nee, niks geen tasje. Gewoon met mijn platte hand. Ik zei: Meneer, u zei het zelf. Tok. Dat was het. En toen sprongen die mannen echt boven op me. Niet die man die het overkwam overigens. De anderen. Ik hoor ze nog tegen elkaar zeggen: Dit gaan we niet pikken. Hier gaan we een zaak van maken.

Maar ja, wat was het nou helemaal. Die mensen waren natuurlijk zelf gefrustreerd door alle klachten tegen de NS in die tijd. Maar goed, het was natuurlijk verdomd stom. Verdomd stom.

Ik werd tegen de muur gezet door die mannen. Toen kwam de politie en werd ik afgevoerd naar het bureau. Heb ik toch een kleine vier uur gezeten. Ik heb niet gezegd wat mijn beroep was. Ik dacht: dat ga ik niet zeggen, want dan wordt het pas echt interessant. Vond het op dat moment eigenlijk allemaal een beetje flauwekul.

2 Reacties

  1. Bert

    Dat zit ik me ook zo’n beetje af te vragen…

  2. Mirre

    Beste Greta,

    Wat heb je met Flip gedaan?

Geen reacties toegestaan.