Vrolijk

Van krant word ik al maanden niet vrolijk, maar dat geeft niet. Om vrolijk te worden hebben we commerciële televisie. Van krant verwacht ik waarheidsgetrouwe weergave van buitenwereld, analyses, voorspellingen en wat mij betreft waarschuwingen. Het liefst afkomstig van mensen die ergens verstand van hebben. De kranten die ik lees stellen allerminst teleur. Het merkwaardige doet zich echter voor, dat zelfs deskundigen zich niet meer aan voorspellingen wagen of dat die dermate uiteen lopen, dat er geen touw meer aan vast te knopen is. We hebben een poosje gezien, dat industriëlen en politici – bang voor zelfbevestigende voorspelling – sussend spraken, maar dat gebeurt nu alleen nog in Harry Mens-achtige programma’s, die een poosje geleden zijn opgenomen. Mijn antenne vangt hoofdzakelijk berichten op over afnemende vraag, stagnerende productie, massaontslagen, stilstand te huizenmarkt, eindigheid energiebronnen, verplaatsing van financieel-economische zwaartepunten, protectionistische tendenzen en desastreuze gevolgen voor de derde wereld. Mij zijn uit directe omgeving al voorbeelden bekend van grote bezorgdheid en onderbroken nachtrust. Over werk, huis en toekomst. Ik voel dat het niet lang meer duurt voordat de Haagse studio in gereedheid wordt gebracht voor mededeling der minister president, dat het nooit meer wordt zoals het was. Volgens bepaalde deskundigen is hij al rijkelijk laat.

2 Reacties

  1. bvde

    Het wordt nooit meer zoals het was, dat klinkt mij als muziek in de oren. Nieuwe kansen, mogelijkheden en uitdagingen.

  2. Ton

    Krant en MP zijn toch al lang geen ‘meneer’ meer? Klinkt iets door van Verloren gewaand Paradijs of is het de vermaledijde maand februari welke Humeur laat spartelen?

Geen reacties toegestaan.