Pompon

ijsbeer001_a

ijsbeer002_a

Ceci n’est pas dijsbeer van zeven over twaalf.

De fascinatie voor ijsberen is begonnen toen niemand het nog in zijn hoofd had gehaald, dat muziek een bezitsvoorwerp zou kunnen zijn. Om enigszins op de hoogte te blijven van ontwikkelingen in het niet-kerkelijke muziekleven was de nieuwe generatie aangewezen op de frituuronderneming, de latere snackbar. Je vriendje kocht een frietje met en zelf spoedde je je met je dubbeltje van tante Cor naar de Wurlitzer in de hoek om te inspecteren of er nog nieuwigheden waren. Ons frituurbedrijf bevond zich op de hoek van het Jacobsstraatje en de Oude Markt en heette De IJsbeer. Daar consumeerde ik mijn eerste Great Balls Of Fire. Sensatie! Betrokkene Lewis moest een ander zijn dan van het affiche bij de Luxor-bioscoop aan het Bellamypark en voor het pianospel hadden de Koraalbewerkingen van Simon Landsman niet geraadpleegd hoeven worden, zoveel was duidelijk. Maar stond deze uitvoering op zich, was er meer, hoe kwam je als 7-jarige aan die informatie? Om te beginnen hoefde niet alles op stel en sprong, het dubbeltje was aan de jukebox gegeven en de maag begon geluiden te maken….

(Ongecorrigeerd) fragment uit: Vlissinger Flip, nog eens wat anders dan Paddeltje en 12 andere verhalen. Te verschijnen: voorjaar 2010.