Paalhoofdpijn

kust001_a1

Dit paalhoofd was ik al vergeten.
Het was: uit het oog uit het hart.
Pijnlijk. Heb me verontschuldigd.

1 Reactie

  1. wim hofman

    Ooit stonden daar rommelasperges en er staken spoorstaven in de dijkwand. Men wilde veel meer tegenhouden dan water alleen. Later, bij Beatrixvloed zakte een stuk van de dijkwering in, en men besloot woningen te ontruimen. Om op het stukje strand te komen (er lagen vooral stenen) hoefde je vroeger niet te betalen. Daarom zat daar vooral schooljeugd, die had geen twee Ć  drie weken zakgeld voor het badstrand over. Bovendien kon je met wat moeite naar dat badstrand toe zwemmen.
    Vlakbij dat paalhoofd ving ik ooit een zeenaaldje. Zo’n diertje had ik nog nooit gezien. Ik weet niet of er nog veel zeenaalden zitten.
    Zwommen daar toen ook wel glasaaltjes.
    De vraag is wel wat je aan herinneringen hebt.
    Soms krijg je er alleen narigheid van.
    Zoals jij, Flip

Geen reacties toegestaan.