Lesuur

wimboek001_a

wimboek002_a

Als docent Nederlands, die doorgaat voor nukkig, maar die bijvoorbeeld als jazzliefhebber ook verrukt kan zijn van het meest ondoordringbare (hetgeen mij allemaal voor hem inneemt), trots het nieuwe Wimboek omhoog houdt, vervolgens schrijver en redacteur bevraagt over wezen van wordingsproces, daarmee blijk gevend van oog voor alle punten en komma’s, beleven wij een ouderwets lesuur dat resulteert in gretigheid, kooplust en zelfstudie.

Wanneer is een gedicht een gedicht?
Moet het op bladzijden met veel wit staan?
Waar blijft dat wit dan als je voordraagt?
En meer van die dingen, maar ook veel waterkant gelukkig.