Stadspark2

Manolo Valdés | Valencia 1942- | Caballero

Zoals Donatello in de renaissance zijn ruiterstandbeeld een plek gaf op het plein van Padua en zoals het beeld van  Marcus Aurelius in Rome werd opgeknapt en overgebracht naar het Campidoglio, zo plaatst Valdés het ruiterportret nu op een nieuwe coordinaat, en wel op het snijpunt van betekenis en appreciatie. Aan de ene kant vervormt hij op zijn doeken dat wat Vélasquez schilderde tot masker. Aan de andere kant laat hij zich beinvloeden door de avant-garde van 1905, die één en al oog was voor de Afrikaanse kunst en geeft hij de afdbeeldingen van Vélasquez een vervolg in zijn eigen sculpturen, als totem, als fascinatie voor het primitieve, uitgevoerd in stroken karton die de grenzen van de tijd doorbreken.