Verbeelding

Voor televisie in Zeeland was verbeeldingskracht nodig. Gelukkig wilde Dorine de Vos, bekend als co-redster en art director van bijv. Hotel New York (Rotterdam) en Villa Augustus (Dordrecht), daarbij in 1997 een handje helpen, al stond ze niet meteen te dansen toen ze mijn voorstel, vervat in een zondagse brief, had gelezen. Ze had net (weer eens) besloten geen inrichtingen meer te doen, maar zich te richten op kookboeken, feestelijke uitgaven en bonte schilderingen. Na veel gereis en gepraat stemde ze toch in: “Dan neem ik m’n zus Joan de Vos ook mee!” De catalogi van kantoorinrichters en gruwelijke armaturen verdwenen in het omroeparchief en het brainstormen met “De Decorettes” kon beginnen.
Enkele citaten: “Creativiteit ontstaat minder makkelijk op grijze vloerbedekking met uitzicht op Ahrend-meubilair”,Televisiemensen werken niet in een douanekantoor” en “Medewerkers en bezoekers moeten gestimuleerd worden onverwachte dingen te verzinnen“. Bovendien: “In elke hoek van het gebouw moet je in noodgevallen een tv-opname kunnen maken, zodat de kijker in huiskamer en caravan gedurig denkt: Waar is dat eigenlijk, die bijzondere ruimte? Ken ik helemaal niet!”

Het ging maandenlang tijdens verspreide, inspirerende sessies over programma’s met merkwaardige namen en geestige formules (waar ze niet voor kwamen), inrichting en vormgeving. Na afloop kreeg ieder huiswerk mee, dat voor de volgende bijeenkomst gemaakt moest zijn. Voor aarzelende architect, bouwers en schilders moest het roer om, maar die werden langzaam enthousiaster en over het eindresultaat was praktisch iedereen tevreden. Het moest nog eeuwwisseling worden en van projectmanagement of jaarurennorm hadden wij nog nooit gehoord.