Uw controle was juist!

Albert Heijn, Gefeliciteerd! Uw controle was juist?

Beduusd: vanmiddag verliet ik voor het eerst van mijn leven de supermarkt met een schriftelijke felicitatie op zak. Eenmaal thuis recapituleerde ik wat me was overkomen.

U moet eerst weten, dat ik als nieuwsgierig Aagje in de wieg ben gelegd, dol ook op moderne techniek: ik wilde afrekenen zonder tussenkomst van een kassamedewerker (m/v) en zo betreedt men onvermijdelijk de wereld die Streepjescode heet. 

Mijn super heeft recentelijk een aantal “oude” kassa’s met de verhuiswagen meegegeven en de vrijgevallen ruimte gevuld met een vijf zelfhulpposities. Je scant je eigen boodschappen, trotseert de hobbel van de bananen die weer ouderwets zelf gewogen moeten worden, net als de biologische gember. Intussen ben ik er al zo bedreven in, dat ik op de overjarige versproducten (..) niet de fabrieksmatige streepjescode pak, maar die van de voordeelsticker. Immers: liever korting op de reeds lekkende tomaten uit Spanje (vandaag in de bonus) dan weggooien, zelfs al hoef je dat niet zelf te doen.

Toen ik bijna klaar was en alleen de Bonus/airmileskaart nog even langs het boze oog wilde halen, stagneerde het proces. Wat ik ook probeerde, de zaak was vastgelopen. Had ik iets verkeerd gedaan? 

Maar gelukkig! Achter mij meldde zich een hulptroep, bestaande uit de dame van de Klantenservice annex tabaks- en kraslotenverkoop, die mij een soort smartphone, maar niet van Apple, toonde, waarop het stond: Positie 5 moet gecontroleerd worden en wel zonder uitstel. De tabaksbehoeftigen moesten ervoor wachten, want bovenal moest haar machien in mijn openstaande rugzak geduwd. Het betrof een steekproef. Alles bleek betaald, althans gescand, zodat de politie niet hoefde te worden gealarmeerd. 

Ik vermoed dat ik de belevenissen uit de vorige alinea heb ondergaan met het verongelijktste hoofd uit mijn repertoire. Het was ook verre van aangenaam: het vermoeden van diefstal, gegraai in mijn rugzak en geen ruimte voor tegenspraak. De employé zag mijn tronie, zocht naar verzachting en informeerde of ik al een spaarkaart had. Spaarkaart? Ja, die moet u bij elke controle laten zien. Hebt u vijf keer een foutloze controle doorstaan, dan bezit u vijf stempels en ontvangt u een presentje. Een presentje, ik hoef geen presentje. Ik heb al rotzooi genoeg!

Intussen denk ik er hard over aan deze flauwekul niet meer mee te doen. Dat Albert Heijn op personeelskosten wil besparen zullen aandeelhouders toejuichen, maar dat ik als eeuwenlange Airmiles-spaarder en Bonuskaartgebruiker van wie alles bekend is op zijn oude dag nog als verdachte gefouilleerd moet worden vind ik ongepast en ongehoord. U smeert uw spaarkaart maar in uw haar en ik ga het in het vervolg proberen bij de Jumbo of Lidl. Die besparen niet zo gevoelig op personeel naar verluidt, maar op prijzen die de consument betaalt. Altijd al een beter idee geweest.

Waarschijnlijk mopper ik te veel. 
Het montert lekker op, anderzijds.