Jenny (94) ook 75 jaar vrij

VLISSINGEN – Toen mijn moeder, Jenny Feij-Meijer (Meppel, 1925) ruim twintig jaar geleden met pensioen ging, vond ze het tijd haar levensverhaal op te schrijven. Voor het geval kinderen, kleinkinderen of andere belangstellenden met vragen zouden komen. En als ze er onverhoopt niet meer zou zijn. Of misschien eerder, als ze niet meer zo makkelijk op alle namen zou kunnen komen. In haar naaste omgeving maakte ze volop mee dat de vergeetachtigheid toesloeg, feiten werden verdraaid, onwaarheden voor zoete koek geslikt. Het resulteerde in een boek van 30 pagina’s dat in een oplage verscheen – zes – die correspondeerde met de hoeveelheid kinderen die ze ter wereld had laten komen en op volkomen onbaatzuchtige wijze naar volwassenheid had gebracht.

In moeders levensverhaal speelt de Tweede Wereldoorlog een allesbepalende rol. In de crisisjaren werd ze van haar lagere school in Meppel gerukt om met haar ouders, broers en zussen naar Vlissingen te verhuizen omdat vader bij scheepswerf De Schelde aan het werk kon. Hij was metaaldraaier van beroep maar bij de firma Huisman in Meppel kon hij niet meer uit de voeten. Eind oktober 1937 stapten ze met z’n zevenen op de trein naar Vlissingen, een soort Beloofde Land, zodat mijn opa z’n gezin bij zich had en op 1 november op de scheepswerf kon beginnen.

Het verhaal gaat verder: in mei 1940 begint de oorlog, die mijn moeder dus grotendeels in Vlissingen zal meemaken. Er is een boek over te schrijven.

Nu de novembermaand van 2019 dichterbij komt en menigeen het in Zeeland en ver daarbuiten heeft over de Slag om de Schelde in 1944, die als bijvangst de bevrijding van Walcheren bewerkstelligde, laat ik hier de desbetreffende pagina’s uit het boek van mijn moeder volgen. Ze heeft uit haar eigen geheugen geput, zoals dat vroeger ging. We vallen er middenin:

Kleurenfoto: Jenny Feij-Meijer (94), verdiept in Slag om de Schelde-lectuur.
Datum: 20 oktober 2019 Fotografie: Henk Feij