De magie van Hans Verhagen

VLISSINGEN – Menigeen die iets heeft gehad met de Goede Vrijdag in Amsterdam overleden dichter Hans Verhagen komt uit z’n holletje, zo mogelijk via een – virusvrij – medium. De kranten van het land, bekende namen van de VPRO, collega-dichters. Prachtig is het en voer voor psychologen hoe dat moet worden geduid. Hans’ levenswandel? Zijn gedichten? De tv-programma’s? Tijdgeest, zo ja welke dan?
Bijzonder vond ik de bloemen gister op de Verhagen- herinneringstegels (twee) bij/op Boulevard Evertsen, waar nog altijd het huis staat, dat zijn ouderlijk huis was. Zijn aards bestaan is niet onopgemerkt gebleven.

Al in de jaren 60 had Hans Verhagen een welhaast magische klank. Zijn naam, zijn voorkomen (beau garçon, lang haar, bloemetjescolbert, in raadsels pratend) en zijn contacten met de voorhoede van de culturele revolutie die zich in de grote steden (Parijs, Londen, Amsterdam) aan het voltrekken was. Ik noem The Beatles 😉 Was hij weer eens terug in zijn geboortestad dan was het: omringd door adepten. Ze wilden alles van hem weten, ze imiteerden haardracht, outfit en begonnen overal “weetjewel?” achter te zeggen.

De mannen op deze foto weten daar ook wat van. Huib Pouwer (links) was de Mitch Mitchell/Ginger Baker van Walcheren, hij speelde “waanzinnig drums” bij de psychedelische groep Dragonfly. Beeldend kunstenaar Bert Quite zat achter de beschilderde koppen van de band. Hans Verhagen wierp zich op als geestelijk kwaliteitsbewaker, type Andy Warhol bij Velvet Underground. Optreden in Paradiso, daar was verder nog nooit een Zeeuw geweest. Niet ieder bandlid stond volledig open voor de benadering, maar er was magie, geen tijd voor verzet.

Pouwer en Quite doen erg bescheiden over hun betekenis. Hun kunstzinnige leven leidde niet bepaald tot producties met een langdurig verblijf in de top-40 of onophoudelijke stortingen op hun bankrekeningen, maar ze waren minstens wegbereiders. Voor de nieuwe generatie, die het over de hele linie anders wilde aanpakken. Zelfs in Zeeland, dat in de ogen van Verhagen niet eens zo achterlijk was als in zijn omgeving werd beweerd. De jongens die hij in Vlissingen sprak wisten van The Grape, Doors en Beefheart. Sommigen kenden Hitweek.

Pouwer en Quite waren vrijdag 3 juli 2009 dan ook van de partij in de Spiegeltent op de Oude Markt in Vlissingen, waar de jeugdig enthousiaste Joep Bremmers in zijn eentje het Hans Verhagen Festival uit de grond had gestampt ter viering van de toekenning van de P.C. Hooft-prijs voor poëzie. Men ziet: er komt van alles naar boven.